Twijfelindo Series #02: Mitch Roose. ‘Ik wil niet opscheppen, maar ik zie het als een hele mooie groep mensen.’

Beroep: AGR Specialist. In de volksmond ook wel Groenteboer.

Mijn ouders hebben een eigen groentezaak in Uden en ik werk nou voor een baas sinds mei, maar ook in een streekproducten winkel dus alles met groente, fruit, levensmiddelen servies, noem maar op.

Hoe Indisch ben je?

Ik ben half Indisch. Mijn moeder is helemaal Indisch en mijn vader is een Amsterdammer.

En je grootouders?

Allebei uit Midden-West Java.

Leven je grootouders nog?

Mijn opa is afgelopen november 2014 overleden en oma leeft nog.

Is het vandaag dat je voor het eerst hoorde over dit Twijfelindo project?

Eigenlijk wel.

Wat was jouw eerste reactie?

Mijn eerste reactie… was een bepaalde groep mensen in het licht zetten?

Wat houdt Indisch zijn voor jou in?

Mag ik eerlijk zijn? Ik wil niet opscheppen, maar ik zie het als een hele mooie groep mensen. Ja, ik weet niet zo heel goed hoe ik het moet verwoorden. De meeste mensen met de oudste zielen denk ik.

Waar denken mensen dat jij vandaan komt?

Midden-Oosten..haha!Toen ik geboren werd toen dacht mijn vader van hey, die komt niet van mij vandaan die komt van de melkboer..haha

Wat zeg je dan zelf als je die vraag krijgt?

Dat ik half Indisch ben. Mijn moeder is Indisch en mijn vader is Nederlands.

Zijn er momenten dat je je meer Indisch voelt?

Drie jaar gelden was ik op Bali. Toen ik daar voor het eerst kwam en die mensen zag dacht ik van hey, familie, thuis.. En ook dat ik hier bij dit Indische evenement ben. Dan denk ik bij mezelf, het voelt prettig.

Wanneer is je Indische achtergrond bij jou meer een rol gaan spelen?

Niet zo zeer, want de normen en waarden van mijn moeder de we thuis hadden dat is er bij ons van jongs af aan al ingebracht. Voor zover ik weet mijn leven lang al. Ook de omgang met andere mensen, de beleefdheid, de terughoudendheid.

Heb je thuis ook Indische verhalen meegekregen?

Ja, van mijn opa en oma. Ze hebben allebei in een  Jappenkamp gezeten. Mijn opa die zat bij het 18de squadron in Indonesië vroeger. Die vlogen in de B52 bommenwerpers en hoe het daar er allemaal aan toeging en de tijd die ze daar toen hadden.

Vrij open eigenlijk dat ze daarover konden praten.

Klopt, details heb ik wel gehoord. Dat is af en toe best heavy.Dan besef je steeds meer dat we niks te klagen hebben.

Verdwijnt de Indische cultuur of is deze springlevend?

Ik denk het zelf niet, omdat Indische mensen op zichzelf juist soort van trots zijn. Dat ze Indisch zijn om het zo maar te zeggen en dat ze het toch voort willen zetten en het mee willen brengen naar hun volgenden generaties, want het is een heel mooi iets vind ik.

Hoe eet jij je rijst?

Met een lepel.

Heb je nog een lievelingsgerecht of -snack?

Ja, pasteitjes. Daarvan kan ik zo zes wegwerken.

Dit interview is onderdeel van het Twijfelindo Project en Boek 2015/2016. Het boek is vorig jaar uitverkocht en de 2de druk is onderweg. Schrijf je in op de nieuwsbrief om op de hoogte te blijven van deze serie, blogs en nieuwe vervolg projecten die dit jaar gaan verschijnen

Facebook Comments

By |2018-01-26T00:07:46+00:00januari 26th, 2018|Blog, Interviews, Portretserie Twijfel Indo's|0 Comments

About the Author:

Wilhelmina Beckman-Lapre een Indische vrouw, want haar overgroot oma was een inheemse geboren in voormalig Nederlands-Indië getrouwd met erkende Indo Joram Ello. Zij kregen 5 kinderen waaronder mijn vader Frederick Willem Ello (Yogdjakarta) een opgeleide timmerman die verliefd is geworden op een Indonesische vrouw van het eiland van oorsprong van mijn opa. (West-Timor,Rote). Op 28 jarige leeftijd is hij pas naar Nederland gekomen in '72 en later mijn moeder. Mijn Indische familiegeschiedenis is een moeilijk te achterhalen verhaal, maar met familieverhalen van andere Indo's blijf ik mijn roots ontdekken.

Leave A Comment